ارسال شده توسط HDFASHION / 13 مارس 2024

قدم به خانه: Loewe پاییز-زمستان 2024 اثر جاناتان دبلیو اندرسون

برای پاییز و زمستان 2024، جاناتان دبلیو اندرسون به آثار آلبرت یورک ادای احترام می‌کند و فضای نمایش را به یک خانه معمولی بریتانیایی تبدیل می‌کند و لحظه حال زنده بودن را جشن می‌گیرد.

Loewe یک نیروگاه چرمی است، بنابراین این مجموعه شامل چند بلوز ناپا روکش دار، یک هودی کرکی خزدار و ژاکت‌های هوانوردی چرمی بود. این مجموعه دارای نسخه اصلاح شده ای از پرفروش ترین کیف Squeeze بود. این اکسسوری بازیگوش و جسورانه، ظاهری هنری داشت که با پرندگان بهشتی یا سگی که با مهره‌های کوچک گلدوزی شده بود، تزئین شد.

جاناتان دبلیو اندرسون دوست دارد با مفهوم جنسیت بازی کند، بنابراین تعداد زیادی کت یا کت‌های دودی بسیار بلند، شلوارها و پیژامه‌های شلوغ. او در پشت صحنه اشاره کرد که شاهزاده هری یکی از منابع الهام او بود و اینکه چگونه باید همیشه برای کلاس های مدرسه شبانه روزی خود لباس بپوشد. به هر حال، به جز اعضای خانواده سلطنتی، هیچ کس ظاهری شبیه به هم نمی پوشد، بنابراین کارکردن آن در زمینه مد جدید یک چالش بود. خوب، با شیطنت مدیریت شد، قطعات به طرز مقاومت ناپذیری Loewe به نظر می رسیدند.

همه می دانند که جاناتان دبلیو اندرسون به هنر علاقه دارد. بنابراین طبیعی بود که او فضای نمایشی خود را در Esplanade Saint Louis، در حیاط Chateau de Vincennes، به یک گالری هنری بداهه از هجده تابلوی رنگ روغن کوچک اما شدید آلبرت یورک تبدیل کند. این نقاش آمریکایی به‌خاطر نمایش‌های کم‌اندازه‌اش از مناظر آرام و طبیعت‌های بی‌جان گلی شهرت داشت (جکی کندی اوناسیس یکی از بزرگ‌ترین طرفداران او بود)، و از قضا، این اولین و گسترده‌ترین نمایش او در قاره اروپا است. اندرسون همچنین در یادداشت های نمایش خود از این هنرمند مشهور نقل قول کرد که زمانی به قول معروفی گفت: "ما در بهشت ​​زندگی می کنیم. اینجا باغ عدن است. واقعا این است. شاید این تنها بهشتی باشد که ما می‌شناسیم.» پس تا زمانی که از امتیاز زنده بودن برخورداریم باید زندگی را جشن بگیریم و لباس باید به ما کمک کند از حضور، بودن در لحظه لذت ببریم.

گویی دعوتی برای بازدید از یک خانه خصوصی بود، این نمایش دارای ارجاعات معمولی در خانه بود. ملیله های گل و سبزیجات از اتاق نشیمن کلاسیک بریتانیا به الگوهایی روی لباس مجلسی، پیراهن یا شلوار تبدیل شد. سگ محبوب خود را با الگوی موزاییکی روی یک لباس کوتاه مجسمه‌سازی A شکل ظاهر کرد (مهره‌های پیچیده کوچک برای تکرار خاویار، پیش غذای مورد علاقه ثروتمندان بود). برخی توهمات بصری قدرتمند نیز وجود داشت: لباس هایی با الگوهای تقلید از چرم شترمرغ که تقریباً شبیه پوست عجیب و غریب واقعی به نظر می رسید. ترومپ لوئیل دیگر شامل تارتان‌ها بود: چک‌ها به معنای واقعی کلمه در نوعی پارچه ابریشمی برش‌شده میل‌فیلی ذوب می‌شوند و مادیات سه بعدی بیشتری به دست می‌آورند و یقه‌های کت با چیزی شبیه خز تزئین می‌شدند، اما در واقع حکاکی روی چوب بودند. در حالی که سگک های بزرگ، معمولا کاربردی، به عنوان یک دکوراسیون چشم نواز در لباس های شب با برش های حسی و تاپ های جیر عمل می کردند. بیشتر از یک اکسسوری ساده، اما یک اثر هنری.

 

متن: LIDIA AGEEVA